บทที่ 8 รู้ดีเกินไป

ตอนที่ 8   รู้ดีเกินไป

“เดี๋ยวก่อนสิ ทิวา” เจ้าของคฤหาสน์หลังงามเอ่ยรั้งผมไว้ ขณะผมกำลังเดินมุ่งหน้าตรงไปยังห้องใต้บันไดซึ่งตัวเองใช้เป็นที่ซุกหัวนอน

“ทำไม คุณมีอะไร”

“อันที่จริงฉันมาลองคิดๆ ดูแล้ว บ้านของฉัน ห้องของฉันมันกว้างมากพอที่จะให้เธอขึ้นไปนอนด้วย” ไอ้คนขี้เก๊กทำเป็นล้วงมือลงไปในกระเป๋าก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ